عفونت در بارداری: علائم، عوارض و راه‌های درمان قطعی

عفونت در بارداری یکی از مشکلات شایع این دوران محسوب می‌شود که بی‌توجهی به آن می‌تواند برای سلامت مادر و جنین مشکلاتی به دنبال داشته باشد. تغییرات هورمونی و کاهش نسبی سیستم ایمنی بدن در این دوران باعث می‌شود تا احتمال ابتلا به انواع عفونت نظیر عفونت‌های واژینال، ادراری و برخی عفونت‌های ویروسی و باکتریایی افزایش پیدا کند. از این رو، شناخت نشانه‌های اولیه و اقدام به موقع جهت درمان آن بسیار مهم است. احساس سوزش، خارش، ترشحات غیرطبیعی، درد زیر شکم یا سوزش هنگام ادرار بیشترین علائمی هستند که ممکن است زنان باردار آن را تجربه کنند.

این علائم می‌توانند نشان دهنده عفونت باشند که تشخیص دیرهنگام آنها در برخی موارد ممکن است عوارضی نظیر زایمان زودرس، کاهش وزن نوزاد در زمان تولد یا مشکلات سلامتی برای مادر به همراه داشته باشد. به همین جهت در این مقاله قصد داریم تا شما را با نشانه‌های عفونت در دوران حاملگی و عوارض آن آشنا کنیم. همچنین نکات کاربردی جهت درمان و پیشگیری از آن نیز به مادران باردار ارائه خواهد شد تا بتوانند با آگاهی بیشتری از سلامت خود و جنین محافظت کنند. لطفاً تا انتهای این مطلب همراه ما باشید.

عفونت در بارداری چیست؟

عفونت در حاملگی به زبان ساده به تهاجم و تکثیر عوامل عفونی نظیر باکتری، ویروس، قارچ و انگل در بدن گفته می‌شود که معمولاً با علائم و التهاب همراه است. عفونت‌های بارداری با توجه به منشأ اصلی ایجادشان به چهار گروه عفونت باکتریایی، ویروسی، قارچی و انگلی دسته‌بندی می‌شوند.

نحوه ورود این عفونت‌ها به بدن ممکن است از طریق دستگاه ادراری، دستگاه تناسلی، دستگاه تنفسی، دهان و دندان، پوست یا تماس جنسی باشد و عواملی نظیر تغییرات هورمونی بارداری و تعدیل سیستم ایمنی، می‌تواند بستری برای رشد و گسترش این میکروب‌ها فراهم کند. در نهایت برای تشخیص دقیق این مسئله به انجام معاینه و آزمایش نیاز است تا درمان مناسب و ایمن برای مادر و جنین انتخاب شود.

عفونت‌های اورژانسی در بارداری

در صورتی که عفونت‌های دوران حاملگی به سرعت درمان نشوند، ممکن است مشکلاتی نظیر کم‌آبی، افت اکسیژن، شوک یا زایمان زودرس برای مادر به همراه داشته باشد. بنابراین توجه داشته باشید که معیار خطر همیشه شدت علائم نیست؛ بلکه گاهی اوقات ممکن است یک تب پایدار یا درد پهلو خبر از یک مشکل جدی‌تر بدهد.

در صورتی که حال عمومی مادر رو به وخامت باشد، لازم است همان روز اقدامات درمانی مربوطه صورت بگیرد. در این شرایط، توصیه می‌شود برای درمان امن‌تر و سریع‌تر به جای درمان‌های خانگی، به اورژانس مراجعه کنید. در ادامه نمونه‌هایی از عفونت‌های اورژانسی در دوران بارداری را شرح می‌دهیم:

• آبسه کردن دندان و تب و ورم صورت
• عفونت کیسه آمنیوتیک یا کوریوآمنیونیت
• عفونت کلیه همراه با تب و درد در ناحیه پهلو
• عفونت ریه همراه با تنگی نفس یا کمبود اکسیژن
• عفونت خون و کاهش فشار خون یا احساس گیجی
• عفونت‌های پوستی همراه با گسترش سریع قرمزی و احساس درد
• عفونت داخل رحم و پرده‌های جنینی به همراه تب و حساسیت در ناحیه شکم

انواع عفونت‌های شایع در دوران بارداری

عفونت‌های دوران بارداری از شایع‌ترین چالش‌هایی هستند که ممکن است سلامت مادر و جنین را تحت‌تأثیر قرار بدهند. این عفونت‌ها معمولاً ناشی از ویروس‌ها، باکتری‌ها یا قارچ‌ها هستند که هر کدام می‌توانند علائم و پیامدهای متفاوتی ایجاد کنند. شناخت انواع رایج این عفونت‌ها در پیشگیری، تشخیص زودهنگام و درمان این عفونت‌ها مؤثر است. در ادامه برخی از رایج‌ترین انواع عفونت در دوران حاملگی را مورد بررسی قرار می‌دهیم:

عفونت واژن در بارداری

هنگامی که تعادل طبیعی میکروب‌های مفید واژن برهم بخورد و یا قارچ‌ها و باکتری‌ها بیش از اندازه رشد کنند، ترشحات دچار التهاب و تغییر می‌شوند که بروز این مسئله در دوران بارداری به دلیل تغییرات هورمونی، شایع‌تر است. به طور کلی عفونت واژن می‌تواند با علائمی نظیر خارش، سوزش، بوی بد و ناخوشایند، درد در زمان رابطه جنسی یا ترشحات غیر هادی همراه باشد.

عفونت رحم در بارداری

در دوران حاملگی، احتمال بروز عفونت‌های رحم و واژن وجود دارد که علت ایجاد آن در این دوران می‌تواند به باکتری‌هایی نظیر استرپتوکوک گروه B (GBS)، عفونت‌های مقاربتی (STIs) مانند کلامیدیا یا سوزاک، و سایر عوامل باکتریایی مرتبط باشد. تغییرات هورمونی و تنظیم دوباره سیستم ایمنی نیز می‌تواند بستر مناسبی را برای ابتلا به عفونت‌های واژن و رحم در دوران حاملگی فراهم کند.

عفونت ادراری در دوران حاملگی

وقتی باکتری‌ها وارد مجاری ادراری شوند، ممکن است از مثانه تا کلیه درگیر آن شوند. عفونت ادراری در بارداری گاهی تنها با علائمی نظیر سوزش و تکرر ادرار خود را نشان می‌دهد و گاهی اوقات نیز هیچ نشانه‌ای ندارد و فقط در آزمایش ادرار می‌توان از وجود آن مطلع شد. در صورتی که این عفونت در دوران حاملگی درمان نشود، خطر ابتلا به عفونت کلیه و همچنین افزایش احتمال زایمان زودرس وجود دارد.

عفونت مثانه یا سیستیت

به التهاب مثانه سیستیت گفته می‌شود که معمولاً دلیل ایجاد آن با عفونت مثانه مرتبط است. این مشکل یکی از شایع‌ترین انواع عفونت دستگاه ادراری (UTI) محسوب می‌شود که بیشتر آن را در خانم‌ها می‌توان مشاهده نمود. موارد خفیف عفونت مثانه نیز به انجام آزمایش ادرار و دریافت درمان تجویزی نیاز دارند و در برخی موارد نیز پیگیری پس از درمان ضرورت دارد.

عفونت‌های مقاربتی در بارداری

عفونت‌های مقاربتی در دوران حاملگی، اغلب شامل بیماری‌هایی نظیر کلامیدیا، سوزاک، سیفلیس، تبخال تناسلی، HIV و هپاتیت B می‌شوند. برخی از این عفونت‌ها ممکن است علائمی نداشته باشند، اما ممکن است باعث افزایش خطر زایمان زودرس، پارگی زودرس کیسه آب یا انتقال عفونت به نوزاد شوند.

نشانه‌ها در بیشتر موارد شامل سوزش ادرار، ترشحات غیرطبیعی، زخم‌های تناسلی یا درد لگن می‌شوند. داشتن رابطه جنسی محافظت شده بسیار مهم است و باید هرگونه تغییر در ترشحات یا مشاهده ضایعه تناسلی جدی تلقی شود. از خوددرمانی پرهیز کرده و در صورت بروز علائم، حتماً جهت معاینه و درمان مناسب به نزد پزشک متخصص مراجعه کنید.

عفونت cmv در بارداری

عفونت cmv در بارداری یا سیتومگالوویروس یک عفونت ویروسی شایع است که بسیاری از بزرگسالان ممکن است پیش از این به آن مبتلا شده باشند؛ اما اگر مادر برای نخستین بار در دوران بارداری خود به این ویروس مبتلا شود، احتمال انتقال این ویروس به جنین وجود دارد. این عفونت گاهی اوقات علامت ندارد و یا نشانه‌هایی شبیه سرماخوردگی مانند تب خفیف و خستگی از خود نشان می‌دهد.

یکی از مهم‌ترین راه‌های پیشگیری از ابتلا به این ویروس، رعایت بهداشت دست پس از تماس با ترشحات کودکان خردسال و پرهیز از استفاده لیوان و قاشق به صورت مشترک است. اگر پزشک به عفونت cmv مشکوک شود، ممکن است انجام آزمایش خون و پیگیری‌های تخصصی را تجویز کند. البته باید بگوییم که در بیشتر موارد، نوزادان سالم متولد می‌شوند.

عفونت کیسه آمنیوتیک در حاملگی

عفونت کیسه آمنیوتیک در بارداری که با نام کوریوآمنیونیت نیز شناخته می‌شود، دز واقع نوعی عفونت جدی است که پرده‌ها و مایع اطراف جنین را درگیر می‌کند. این عارضه معمولاً به دلیل ورود باکتری‌ها از واژن به رحم ایجاد می‌شود و بیشتر در شرایطی مانند زایمان زودرس یا پارگی طولانی مدت کیسه آب دیده می‌شود. تب مادر، درد شکم، افزایش ضربان قلب جنین و ترشحات بدبو از بارزتری علائم آن به شمار می‌روند که این وضعیت به درمان فوری پزشکی نیاز دارد.

مهم‌ترین علائم عفونت در بارداری

شناخت و آگاهی از علائم عفونت در حاملگی بسیار اهمیت دارد؛ چرا که برخی از آن‌ها ممکن است در عین ساده بودن، سلامت جنین را به خطر بیندازند. مهم‌ترین نشانه‌های عفونت در بارداری عبارتند از:

1. تب بالای ۳۸ درجه مادر
2. خارش شدید ناحیه تناسلی
3. درد در ناحیه زیر شکم یا لگن
4. احساس بی‌حالی یا ضعف غیرطبیعی
5. مشکل تکرر ادرار یا احساس دفع ناکامل
6. احساس سوزش یا درد در زمان دفع ادرار
7. مشاهده ترشحات واژینال غیرطبیعی مانند ترشحات به رنگ زرد و سبز یا ترشحات با بوی بد

نکته: در صورت مشاهده هر کدام از علائم فوق لازم است به نزد یک پزشک زنان مراجعه کنید.

نشانه‌های عفونت ادراری

عفونت ادراری (UTI) یکی از مشکلات رایج در زنان به شمار می‌آید که ممکن است به دلیل ورود باکتری‌ها به مجاری ادراری ایجاد شود. این عفونت معمولاً مجاری ادراری تحتانی شامل مثانه و مجرای ادراری (اورترا) را درگیر می‌کند و در برخی موارد امکان گسترش آن به کلیه‌ها نیز وجود دارد. لازم به ذکر است احتمال ابتلا به عفونت بیمارستانی در بیماری که به عفونت مبتلاست و مدت زمان زیادی در بیمارستان بستری شده، وجود دارد. در ادامه نشانه‌های عفونت ادراری در زنان را مورد بررسی قرار می‌دهیم:

• مشکل تکرر ادرار
• ادرار کدر یا با بوی تند
• عدم تخلیه کامل مثانه
• درد در قسمت پایین شکم
• مشاهده خون داخل ادرار
• احساس خستگی و ضعف
• احساس سوزش در زمان دفع ادرار
• احساس تب و لرز (در موارد شدید)
• مشاهده ترشحات غیرعادی (در موارد نادر)
• درد در قسمت پشت یا پهلوها (در موارد کلیوی)

علائم خطرناک عفونت واژن

با وجود اینکه عفونت‌های واژن در اغلب موارد به صورت خفیف هستند، اما گاهی اوقات برخی علائم ممکن است نشان دهنده یک عفونت جدی باشند که به بررسی‌های فوری پزشکی نیاز دارند. در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر لازم است به پزشک متخصص مراجعه شود.

1. تورم یا درد غدد لنفاوی کشاله ران
2. تب و لرز یا احساس ضعف و بی‌حالی
3. احساس خارش و سوزش شدید و مداوم
4. احساس درد شدید در قسمت واژن یا لگن
5. قرمزی، التهاب یا تورم شدید در ناحیه تناسلی
6. خونریزی غیرعادی و غیر مرتبط با دوران قاعدگی
7. مشاهده ترشحات غلیظ سبز، زرد تیره یا ترشحات چرکی
8. ایجاد زخم، تاول یا ایجاد ضایعات غیرعادی در ناحیه تناسلی
9. درد یا سوزش شدید در زمان دفع ادرار یا برقراری رابطه جنسی
10. ترشحات واژینال همراه با بوی بد (مانند بوی تند شبیه به بوی ماهی یا بوی تعفن)

نکته: بی‌توجهی به علائم فوق می‌تواند باعث گسترش عفونت، درگیری رحم و لوله‌های رحمی شود و عوارض جدی‌تری را ایجاد کند. تشخیص دقیق نوع عفونت و انتخاب درمان مناسب نیز باید توسط پزشک تعیین شود.

علت ابتلا به عفونت در دوران حاملگی چیست؟

بیماری‌های عفونی در واقع اختلالاتی هستند که به دلیل میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا نظیر باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و انگل‌ها به وجود می‌آیند و ممکن است به صورت مستقیم یا غیرمستقیم به فرد سرایت کنند. در بارداری، تغییرات هورمونی و کندتر شدن جریان ادرار می‌تواند باعث ایجاد زمینه‌ای برای رشد بعضی میکروب‌ها شود و از طرفی رابطه جنسی محافظت نشده، عدم رعایت بهداشت و یا مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک‌ها نیز باعث برهم خوردن تعادل طبیعی بدن می‌شود. به همین جهت تشخیص علت عفونت در بارداری، بخش اصلی درمان محسوب می‌شود.

خطرات و عوارض عفونت برای مادر و جنین

عفونت می‌تواند انرژی مادر را پایین بیاورد و باعث ضعف، بی‌اشتهایی و اختلال خواب شود. اگر تب و کم آبی ایجاد شود، احتمال سرگیجه و افت فشار بیشتر می‌شود. در بعضی موارد مانند عفونت ادراری درمان نشده، خطر درگیری کلیه و درد شدید بالا می‌رود. عفونت‌های دهان و دندان هم می‌توانند با درد و التهاب، تغذیه را سخت کنند. با تشخیص درست و درمان ایمن، بیشتر مادران سریع‌تر به روال عادی برمی‌گردند.

تاثیر عفونت مادر بر رشد جنین

بسیاری از انواع عفونت بارداری می‌توانند رشد جنین را تحت تاثیر قرار دهند. البته تشخیص اینکه آیا عفونت بارداری، جنین را تحت تاثیر قرار می‌دهد یا خیر، برای پزشکان دشوار است. عفونت‌ها از سه طریق می‌توانند بر رشد جنین تاثیر بگذارند:

1. در صورت نیاز مادر به دارو، ممکن است مصرف دارو، خود با عوارضی برای جنین به همراه باشد و به آن آسیب برساند.
2. عفونت بارداری می‌تواند با ایجاد تغییراتی، سبب بروز ناهنجاری در هنگام تولد شود که مستقیماً به کودک آسیب می‌رساند.
3. عفونت بارداری می‌تواند باعث ایجاد زایمان زودرس یا سقط جنین گردد.

عوارض عفونت در بارداری

بیشتر عفونت‌های دوران حاملگی در صورت درمان به‌موقع قابل کنترل و مدیریت هستند، اما تشخیص دیرهنگام آنها می‌تواند بارداری را پرخطرتر کرده و سلامت جنین را به خطر بیندازد. برخی عفونت‌ها باعث افزایش خطر عفونت کلیه، بستری، تب پایدار و حتی عفونت خون می‌شوند و برخی دیگر نیز با التهاب پرده‌های جنینی، می‌توانند باعث زایمان زودرس شوند. به همین جهت پیگیری علائم و آزمایش‌ها در این دوران از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. به طور کلی نشانه‌های عفونت در بارداری عبارتند از:

1. پاره شدن زودرس کیسه آب
2. مشکل کم آب شدن بدن و کاهش فشار
3. افزایش شدت درد و اختلال در خواب و تغذیه
4. در موارد شدید امکان گسترش عفونت به خون
5. ابتلا به عفونت کلیه و نیاز به بستری شدن فرد

روش‌های جلوگیری از عفونت در بارداری

انجام موارد زیر در درمان عفونت‌های قارچی مؤثر است و از بروز عوارض جدی جلوگیری می‌کند:

• از دوش واژینال خودداری کنید.
• از مصرف اسپری‌های بهداشتی زنانه خودداری کنید.
• استفاده از دستمال توالت رنگی یا معطر نیز ممنوع است.
• از لباس زیرهای نخی، گشاد و قابل تنفس استفاده کنید.
• در زمان استفاده از سرویس بهداشتی، خود را همیشه از جلو به عقب بشویید.
• استراحت کافی داشته باشید تا بدنتان بتواند به راحتی با عفونت‌ها مقابله کند.
• مصرف شکر و مواد قندی را محدود کنید، زیرا شکر رشد مخمر را تشدید می‌کند.
• استفاده از نوار بهداشتی و تامپون‌هایی که حاوی دئودورانت هستند، توصیه نمی‌شود.
• از خوابیدن در وان پر کف خودداری کنید و از صابون‌های معطر نیز نباید استفاده کنید.
• سعی کنید از ماست‌هایی که حاوی «لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس» هستند، در رژیم غذایی خود استفاده کنید.
• ناحیه تناسلی خود را با استفاده از صابون‌های بدون بو و ضد حساسیت، به طور منظم و کامل شستشو داده و با سشوار کاملاً خشک کنید.
• بلافاصله پس از شنا باید دوش بگیرید و بهتر است هر چه سریع‌تر لباس شنا، لباس ورزشی یا سایر لباس‌های مرطوب خود را تعویض کنید.

درمان عفونت واژن در بارداری

برای درمان عفونت‌های واژینال در دوران حاملگی، ابتدا لازم است نوع و علت عفونت به صورت دقیق مشخص شود؛ زیرا هر نوع عفونت، به داروی اختصاصی خود نیاز دارد و همچنین مصرف برخی داروها در دوران بارداری نیز ممنوع است. پزشک با توجه به محل عفونت، شدت علائم و سن بارداری، ممکن است از آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای ضدقارچ، ضدویروس یا درمان‌های حمایتی برای درمان بیمار کمک بگیرد.

در بعضی موارد، استراحت، مصرف مایعات فراوان و کنترل تب به تنهایی می‌تواند برای درمان کافی باشد؛ اما در شرایط شدیدتر نیز ممکن است به درمان وریدی و حتی بستری بیمار در بیمارستان نیاز باشد. مصرف کامل داروها طبق دستور پزشک، پرهیز از خود درمانی و انجام آزمایش‌های لازم، به کنترل و درمان عفونت واژن در بارداری کمک کرده و از بروز عوارض جدی‌تر جلوگیری می‌کند.

درمان خانگی عفونت در بارداری

درمان عفونت حاملگی به صورت خانگی معمولاً بیشتر جنبه کمکی دارد و نمی‌توان از آن به عنوان جایگزینی برای درمان‌های پزشکی استفاده کرد. استراحت، نوشیدن آب کافی، تغذیه سبک و کنترل تب طبق نظر پزشک به شما کمک می‌کند تا بتوانید شدت علائم خود را کاهش بدهید. برای درمان گلودرد نیز توصیه می‌شود آب نمک ولرم غرغره کنید. توجه داشته باشید مصرف جوش شیرین در بارداری به منظور درمان عفونت باید با احتیاط صورت بگیرد و استفاده داخلی یا واژینال آن می‌تواند باعث تحریک عفونت شده و ایمن بودن این روش قطعی نیست.

درمان عفونت در زمان اقدام به بارداری

خوشبختانه عفونت‌های قارچی واژن به ویژه در زمان اقدام به بارداری، معمولاً به سادگی قابل درمان هستند و برای درمان آنها در اغلب موارد می‌توان از راهکارهای زیر کمک گرفت. البته توجه داشته باشید پیش از مصرف هر نوع دارویی، به خصوص در دوران اقدام به بارداری، لازم است با پزشک متخصص مشورت شود:

1. کرم‌ها و پمادهای ضد قارچ موضعی: شما می‌توانید از محصولاتی نظیر کلوتریمازول یا میکونازول که بدون نسخه نیز در دسترس هستند، به مدت ۱ تا ۷ روز استفاده کرد.
2. شیاف واژینال ضد قارچ برای عفونت حاملگی: در ترکیبات این شیاف‌ها داروهای ضد قارچ وجود دارد و باید طبق دستور پزشک یا بروشور دارو آنها را استفاده کنید.
3. درمان عفونت بارداری با قرص خوراکی ضد قارچ: دارویی مثل فلوکونازول که معمولاً پزشک آن را به صورت تک دوز تجویز می‌کند و مصرف آن در دوران حاملگی یا اقدام به بارداری، باید حتماً تحت نظر پزشک انجام شود.

نکته: در نهایت پزشک با توجه به شدت عفونت و شرایط بدنی شما، بهترین گزینه درمانی را تعیین می‌کند.

داروی عفونت واژن در بارداری

پزشک زنان ممکن است برای درمان عفونت‌های واژن در دوران حاملگی، کرم و شیاف‌های واژینال که حاوی میکونازول (miconazole)، ترکونازول (terconazole) یا کلوتریمازول (clotrimazole) هستند را تجویز کند. بیشتر داروهای درمان کننده عفونت واژینال، بدون نیاز به نسخه از داروخانه قابل تهیه هستند. با این حال، توصیه می‌شود برای درمان عفونت واژن در بارداری با دکتر متخصص زنان مشورت کنید؛ چرا که مصرف برخی داروها نظیر قرص خوراکی فلوکونازول، در این دوران منع شده‌اند.

قرص سفکسیم ۴۰۰ برای عفونت واژن در بارداری

مصرف قرص سفکسیم ۴۰۰ در دوران حاملگی اغلب خطری ندارد؛ اما توجه داشته باشید که مصرف آن باید طبق تجویز پزشک صورت بگیرد و مصرف خودسرانه آن در دوران بارداری می‌تواند برای مادر و جنین خطرناک باشد. معمولاً زمانی سفکسیم ۴۰۰ میلی‌گرم تجویز می‌شود که پزشک تشخیص عفونت واژینال باکتریایی داده باشد. این دارو با کاهش رشد باکتری‌ها به کاهش التهاب، خارش، سوزش و پاکسازی عفونت کمک می‌کند.

با این حال، توجه داشته باشید که این قرص برای درمان عفونت‌های قارچی یا ویروسی مناسب نیست و مصرف آن بدون تشخیص پزشک ممکن است باعث ایجاد مشکلات بیشتری شود. دوز معمول قرص سفکسیم برای درمان عفونت واژن در حاملگی، باید با تشخیص پزشک تعیین شود. معمولاً دوره درمان بین ۵ الی ۷ روز است، مگر اینکه پزشک توصیه کند مدت زمان مصرف آن بیشتر باشد.

چه دارویی برای عفونت در بارداری بی‌خطر است؟

پزشک با توجه به نوع باکتری و حساسیت آن، ممکن است جهت درمان عفونت‌های واژن در حاملگی، آنتی‌بیوتیک‌های ایمن نظیر آمپی‌سیلین، سفالکسین و یا نیتروفورانتوئین را تجویز کند که طول درمان آنها معمولاً بین ۳ تا ۷ روز است.

برای عفونت در بارداری چه بخوریم؟

به طور کلی برای درمان عفونت در دوران حاملگی و کاهش التهابات توصیه می‌شود آب کافی، سوپ سبک، میوه، سبزیجات و منابع پروتئین سالم مصرف کنید. همچنین ماست پاستوریزه و خوراکی‌های پروبیوتیک نیز گزینه‌های مفید و مناسبی برای بعضی افراد به شمار می‌آیند. توجه داشته باشید این مواد غذایی جایگزین درمان نیستند و فقط نقش مکمل درمانی دارند. مصرف قند و شیرینی زیاد نیز ممکن است در برخی افراد باعث تشدید علائم قارچی شود که بهتر از مصرف آنها خودداری شود.

عفونت واژن در بارداری خطرناکه؟

تشخیص دیرهنگام عفونت ناحیه تناسلی در حاملگی ممکن است باعث تب بالا، درد شدید، تنگی نفس، گیجی، یا کاهش حرکات جنین شود که در این صورت خطرناک است. همچنین مواردی همچون پیشروی عفونت، کم‌آبی بدن و افت اکسیژن نیز از موارد خطرناک عفونت واژن در بارداری محسوب می‌شوند. در دوران بارداری، لازم است مادر برای کاهش خطرهای احتمالی احتیاط بیشتری را رعایت کند و از خوددرمانی با آنتی‌بیوتیک یا داروهای ناشناس که باعث وخامت اوضاع می‌شوند، اجتناب کند.

چه زمانی برای عفونت در بارداری به پزشک مراجعه کنیم؟

در صورت مشاهده موارد زیر لازم است هر چه سریع‌تر به نزد پزشک یا مامای خود مراجعه کنید:

• احساس تب و لرز و سردی بدن
• کم شدن تعداد حرکات جنین
• سوزش شدید ادرار یا وجود خون در ادرار
• احساس درد در شکم یا لگن به همراه ترشحات
• تب بیشتر از ۳۸.۵ درجه در بیشتر از ۲۴ ساعت
• مشاهده ترشحات سبز یا زرد همراه با بوی تند و زننده

سخن نهایی

شناخت به ‌موقع علائم عفونت در بارداری و مراجعه سریع به پزشک باعث جلوگیری از بروز عوارض جدی می‌شود. همچنین رعایت اصول بهداشت فردی نظیر انتخاب نوار و پد بهداشتی تافته برای مراقبت روزانه، تا حدود زیادی می‌تواند در حفظ سلامت مادر و جنین مؤثر باشد. معاینات منظم دوران بارداری نیز نقش مهمی در تشخیص زودهنگام عفونت‌ها دارد؛ بنابراین بهتر است به هر علامت غیرطبیعی توجه کنید و خوددرمانی را کنار بگذارید. آگاهی و اقدامات به‌موقع درمانی، از نکات بارداری سالم و ایمن محسوب می‌شوند که لازم است به آنها توجه کنید. از اینکه تا پایان این مطلب همراه ما بودید، از شما تشکر می‌کنیم.